Современная проза - скачать книги или читать онлайн. Страница 923

Әсәрдәге вакыйгалар узган гасырның илленче еллар башы, алтмышынчы еллар азагын эченә ала. Авторның үзе күргән, үзе кичергән хәлләр, кызыклы шәхесләр, армия тормышы мавыктыргыч итеп, сурәтле, бай, сәнгати тел белән язылган. Язучының эчке уе, кайбер вакыйгаларга бәя-мөнәсәбәте бүгенге күзлектән карап бирелә. Язучы-әдип бүгеннән – үткәнгә, үткәннәрдән бүгенгегә күпер салып бара. Шуның өчен дә бу китап – истәлек-хатирә генә түгел, ә тирән мәгънәле сәнгать әсәре.

Кояш – бихисап нурлардан, диңгез – тамчылардан, ындыр табагындагы көшел бөртекләрдән торган кебек, кеше күңеле дә бик нечкә-нәфис күзәнәкләрдән – гамь нурларыннан тукыла. Танылган галим-педагог, журналист, язучы Илдар Низамов бу китабында шул нурларны шагыйранә парчалар итеп тасвирлаган да, кыйсса көшеле итеп туплап, шулар ярдәмендә замандашының күңел дәрьясын, рухи дөньясын сурәтләргә омтылган.

Әлеге китапта яшь язучы Айсылу Имамиеваның хикәяләре, парчалары, уйланулары, пьесалары һәм әкиятләре туплап бирелде. Автор үзенең иҗат җимешләре аша кешенең күңел тирбәнешләрен, тормыш чынбарлыгын, яшәеш матурлыгын уй-фикерләренә төреп укучыга күрсәтергә тели.

Кырымда яшәп иҗат итүче язучы, отставкадагы медицина полковнигы Әнәс Хәсәннең бу китабына үзе яшәгән хәрбиләр дөньясы тасвирланган «Безнең язмыш» исемле истәлек-кыйссасы кертелде.

Татарстанның халык язучысы А. Гыйләҗев әсәрләренең әлеге томында язучының шәхси архивында сакланган хатлары, киң катлау укучыга билгеле һәм аз билгеле булган әсәрләре урын алды. 1965–1972 елларга караган материал иҗтимагый аң-фикер үсешен барлауда да зур әһәмияткә ия.

Татарстанның халык язучысы А. Гыйләҗев әсәрләренең әлеге томында язучының шәхси архивында сакланган хатлары, киң катлау укучыга аз билгеле булган яисә бөтенләй мәгълүм булмаган әсәрләре урын алды. Китапта тәкъдим ителгән материал шәхес культының соңгы дәверендә һәм «җепшеклек» чорында иҗтимагый аң-фикер үсешен барлау өчен дә әһәмияткә ия.

Адлер Тимергалин әсәрләренең бу томына аның повестьлары һәм хикәяләре туплап бирелде.

Советский Киев 70-80-х гг. «Золотой век» художников: их живописный быт и нравы, галерея запоминающихся образов выдающихся чудаков и оригиналов, искрометный юмор помогают воссоздать ту неповторимую атмосферу «творческого горения». Изгнанный из армии израильский офицер, опустившийся на низшую ступень общественной лестницы, депрессивный семнадцатилетний школьник, распивающий в обществе инвалида, затерявшийся в Гималаях продавец спортинвентаря, эмигрант-космополит, профессор музыки, посетивший проездом страну своего детства, пытаются осмыслить острую жизненную ситуацию, найти выход. Кто-то при этом обретает себя, кому-то это лишь предстоит, иные такой возможности уже лишены.

Главный герой художественной повести – реальное историческое лицо, петербургский художник Михаил Михайлович Огранович (1878–1945), обосновавшийся на Капри с 1903 г. после женитьбы на местной девушке. Его судьба, согласно автору, переплелась с перипетиями кружка Максима Горького, устроившего на острове Пропагандистскую школу с идеалистическим уклоном. Русская революция, которую готовили эмигранты на Капри, пошла однако по иному, крайне радикальному сценарию, увлекшему в свой драматический водоворот и персонажей книги.

Весна – символ возрождения и обновления, символ юности и красоты. Два совершенно разных человека из разных эпох ищут и находят свою собственную весну, но если для одного она становится апогеем творчества, то для второго знаменует начало абсолютно новой жизни, полной света и красоты.

От событий, описанных в этой книге, нас отделяют уже многие десятилетия. Ушло поколение, отстоявшее страну в жестокой схватке с сильнейшим врагом. Все труднее становится увидеть происходившее глазами очевидцев. И остаются в истории ненаписанные страницы: явные и тайные сражения, которые велись в тылу и на фронте в годы войны и в годы мира и определили судьбу нашей Родины, отражены здесь в судьбе одной семьи. Необычная жизнь в необычное время.