Зарубежная литература - скачать книги или читать онлайн. Страница 530

Творы Змітра Дзядзенкі, якія ўвайшлі ў кнігу «Гісторыі ў прыцемках», вызначаюцца цікавасцю да таямнічага і неспазнанага, а таксама вострасюжэтнасцю. Героі твораў спрабуюць разгадаць загадкі, паходжанне якіх губляецца ў прыцемках гісторыі. Гэта характэрна як для містычнага апавядання «Яйкі птушкі Рух», так і для дэтэктыўных аповесцяў «Голем з Малой Мар’ямпольскай» і «Вуаерыст».

Травеньскім вечарам 1926 года на аршанскай вуліцы знаходзяць зарэзаную прастытутку Рыўку Гольдберг. Праз некалькі дзён гіне савецкая актывістка Валянціна Мачуга… Ці аб'ядноўвае штосьці гэтыя два забойствы?

Зборнік аповядаў «Сонечны Чалавек» – гэта вясёлае падарожжа па памежным прасторам. Галоўныя героі – анамальныя людзі, ахвяры лакальных канфліктаў, азлобленыя маньякі, палкія дзяўчыны, ідэйныя цнотнікі і сталкеры з нязведаных міроў. Гэтыя істоты бачаць будучыню, ядуць сырую зямлю з магіл і жывуць у пастаянным чаканні вайны. Рэальнай ці метафізічнай? Гэта залежыць, з якога боку паглядзець..

У класічным беларускім пісьменстве заўсёды было зашмат ідэй, патрыятызму і паэзіі чыстае красы, але катастрафічна бракавала фізічнага цела. Традыцыйныя героі беларускай літаратуры заўсёды выглядалі нібы сатканымі з кветкавага пылку, але амаль паўбаўленымі мяса, крыві, касцей, а таксама натуральных фізіялагічных жаданняў.

Журналіст, дворнік, дармаед, гаспадар, пісьменнік. Аўтар гэтай кнігі – чалавек, які шукае сваё месца ў гэтым свеце. Такім месцам магла б стаць утульная рэдакцыя сталічнага часопіса або модны хіпстарскі каворкінг. Але стала дзедава хата на Палессі, на ўскрайку Беларусі, на перакрыжаванні сусветай. Гэта кніга не пра тое, як аднавіць напаўразбураны дом, саджаць агарод, даіць казу, жыць у вёсцы і не спіцца. Гэта кніга пра тое, як аднавіць напаўразбуранага сябе. Можа быць, яна пра тое, як вярнуцца да каранёй да роднай мойнай і культурнай стыхіі і пра тое, як важна не згубіць бабуліны аповеды. А можа, пра тое, як стаць сваім для самога сябе.

Другая кніга пра жыцьцё на сялібе, падалей ад цывілізацыі, пра наўмысную ізаляцыю дзеля творчасьці, чыстага подыху, яскравага бачаньня. Кніга пра містыку, вусьціш, фобіі, даўгавалосых дзяўчат, пра цела і пра сьвет вакол адной асобы.

Вітражная кніга пра жыцьцё на сялібе, падалей ад цывілізацыі, наўмысная ізаляцыя дзеля творчасьці, чыстага подыху, яскравага бачаньня. Кніга пра містыку, вусьціш, фобіі, доўгавалосых дзяўчын, пра цела і пра жыцьцё вакол адной асобы.

Шабаны. Адно з сакральных месцаў сённяшняга Менска. Канцавая станцыя міфічных аўтобусаў і нікому не цікавых лёсаў. Шабаны як брама; Шабаны як пастка.

У цэнтры рамана Альгерда Бахарэвіча “Праклятыя госьці сталіцы” – даволі каларытны і таямнічы персанаж па імені Назар Мінус, жыццё якога пачалося ў савецкім грамадстве, а працягнулася ў перабудовачныя і постсавецкія часы. Ён увасабляе людзей, выхаваных у жорсткасці, расхлістанасці, няпэўнасці, амаральнасці, ханжастве прамінулага стагоддоддзя, ён – твар гэтай эпохі, ён увабраў у сябе самыя непрывабныя душэўныя якасці. Чым не герой нашага часу? І розум гэтага знешне непрыкметнага, але ўнутрана вельмі неардынарнага чалавека спрадукаваў ідэю тэатра, дзе падмянялася будзённае, рэальнае, на выдуманае, няіснае, і наадварот. Акторамі былі самыя звычайныя людзі, а спектаклем называліся, на першы погляд, шараговыя жыццёвыя падзеі (сход нацыяналістаў, рок-канцэрт для падлеткаў, мясцовы конкурс прыгажосці ці проста чарговая сустрэча аматараў сеткавага маркетынгу). Але там, па той бок нябачнай празрыстай сцяны, абраныя, пасвечаныя гледачы пад усеўладным кіраўніцтвам Назара Мінуса маглі зразумець, наколькі абсурднымі насамрэч выглядаюць думкі, учынкі, паводзіны людзей у паўсядзённасці.

Улетку 2013 году, вярнуўшыся з Гамбургу ў Менск, аўтар гэтай кнігі пачаў весці штотыднёвую калонку на сайце кампаніі «Будзьма беларусамі!» budzma.by. У выніку амаль за год ім было напісана блізу сарака эсэ, прысвечаных самым розным праявам беларускага жыцця. Культура і гісторыя, літаратура і кіно, мроі і спадзяванні, асабістае і грамадскае, вечнае і надзённае, Беларусь як частка Еўропы і Еўропа як беларускі сон – вось толькі некаторыя з тэмаў, якія зрабіліся вызначальнымі для гэтай кнігі. Кнігі пра сваё, напісанай тут і цяпер.

Героі новага рамана Альгерда Бахарэвіча – беларускамоўныя дзеці, пацыенты загадкавай установы пад назваю Лагер. Як сучасныя Гэнзэль і Грэтэль, яны трапляюць у цёмны лес, дзе іх чакаюць зусім не дзіцячыя прыгоды. Казка, сатыра, антыўтопія – кнігу можна аднесьці да кожнага з гэтых жанраў, але яна ўсё роўна застаецца кнігай пра нас, тых, хто жыве тут і цяпер.

1947. aasta kaootilisel sõjajärgsel ajal ootab Ameerika kolledžitüdruk Charlie St Clair last, kuid on vallaline ja seetõttu ähvardab perekond ta endast ära tõugata. Tal on ka meeleheitlik lootus leida üles oma armastatud täditütar Rose, kes läks sõja ajal kaduma natsidest okupeeritud Prantsusmaal, aga võib siiski olla elus. Kui Charlie vanemad ajavad ta Euroopasse, kus ta peab lahti saama oma „väikesest probleemist“, sööstab tüdruk vabadusse ja suundub Londonisse, võtnud kindlalt nõuks saada teada, mis on juhtunud ta täditütrega, keda ta armastas nagu õde. 1915. Kui esimene maailmasõda on kestnud aasta, põleb Eve Gardiner soovist võidelda sakslaste vastu ja saab selleks ootamatult võimaluse, kui ta värvatakse tööle spioonina. Saadetuna vaenlastest anastatud Prantsusmaale, õpetab teda seal välja vastupandamatu spioonide kuninganna Lili, kes juhib suurt, otse vaenlase nina all tegutsevat salaagentide võrgustikku. Kolmkümmend aastat hiljem, kui teda kummitab reetmine, mis hävitas Alice’i võrgustiku, veedab Eve päevi end oma lagunevas majas täis juues, kuni noor ameeriklanna ta koju sisse tungib ja nimetab nime, mida Eve pole enam aastaid kuulnud ning saadab nad koos tõe väljaselgitamise missioonile … kuhu see ka ei viiks. Esimese maailmasõja naisluurajad on tänapäeval suurel määral unustatud. Kuidas ka ei hinnatud nende sõjaaegset tegevust, oli neisse suhtumises pärast sõda teatud segadust. Naistesse, kes olid andnud oma panuse sõjakoldes, suhtuti rahva seas üldiselt kahte moodi: nad olid kas oma naiselikkusest täielikult loobunud, sõja tõttu kalestunud ja omandanud mehelikud jooned, või olid nad vaprad väikesed naised, keda kohusetunne oli pannud sooritama ohtlikke tegusid, kuid kes olid südames jäänud ikka õrnadeks lillekesteks. USA menukirjaniku Kate Quinni kütkestavas ajaloolises romaanis tuuakse vaprust ja lepituse otsimist täis haarava süžee käigus kokku kaks naist: esimeses maailmasõjas tegelikult eksisteerinud Alice’i võrgustikku värvatud naisspioon ja USA rikkast perest pärit tüdruk, kes otsib 1947. aastal oma täditütart. Kate Quinn (snd 1981) on pärit Lõuna-Californiast. Ta õppis Bostoni ülikoolis, kus kaitses bakalaureuse- ja magistrikraadi klassikalises filoloogias. Tõsise ajaloohuvilisena on ta kirjutanud neljast romaanist koosneva saaga „Empress of Rome“ ning kaks raamatut, mille tegevus toimub renessansiaja Itaalias ja milles ta süveneb kurikuulsa Borgiate klanni varastesse tegemistesse. Kõik tema raamatud on tõlgitud paljudesse keeltesse. Quinni järgmine ajalooline romaan „The Huntress“, mille peategelasteks on Inglise ajakirjanik ja Vene pommitaja naispiloot, ilmub 2019. aastal.